Op 18 september werd de Algemene Vergadering van de V.N. een resolutie aangenomen waarin Israël wordt opgeroepen zijn aanwezigheid terug te trekken uit Judea, Samaria, Oost-Jeruzalem en Gaza: alle nederzettingen moeten worden ontruimd. De resolutie roept alle VN-lidstaten op om boycots, desinvesteringen en sancties tegen Israël in te stellen om het land onder druk te zetten deze gebieden te ontruimen.  

In feite roept de resolutie op tot de etnische zuivering van Joden uit de "bezette Palestijnse gebieden" en de oprichting van een "judenrein"staat Palestina.  

Het zal ook leiden tot de herverdeling van Jeruzalem, zoals het was onder Jordaans bewind (1948-1967). De resolutie werd aangenomen door een meerderheid van 124 lidstaten. Veertien landen waren tegen de resolutie en 43 landen onthielden zich van stemming.  

Deze resolutie is om vele redenen zeer problematisch. 

Ten eerste is het belangrijk om te begrijpen dat deze resolutie en het advies van het ICJ van 19 juli 2024 het resultaat zijn van een langdurige, ongekende en goed gefinancierde campagne van de Palestijnen om de wet te bestrijden, die begon met de tweede intifada. Hun campagne is bedoeld om de doelstelling van de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie (PLO) om heel Palestina te bevrijden te bevorderen, door onderhandelingen te goeder trouw te vermijden en het bestaan van Israël als Joodse staat te ondermijnen. 

Gesteund door de Arabische Liga, de Organisatie van Islamitische Samenwerking (OIC) en de Niet-Gebonden Beweging (NAM) - waarvan de leden samen meer dan de helft van de VN-lidstaten vertegenwoordigen - hebben de Palestijnen de Algemene Vergadering bewust gebruikt als middel om de internationale gerechtshoven te manipuleren. Onder zijn huidige voorzitter toonde het ICJ zich bereid om gepolitiseerd en gemanipuleerd te worden. De eenzijdige ICJ-procedures waren politiek gedreven - een heksenjacht, geen eerlijk proces.  

De stemming over deze resolutie was als volgt:

Deze AVVN-resolutie bewijst lippendienst aan het internationaal recht. Maar het eenzijdige ICJ-advies en de resolutie ondermijnen in feite het internationaal recht. Zoals verschillende rechters opmerkten, tarten de enige focus op Israëlische schendingen en de conclusie dat Israëls aanwezigheid in de gebieden illegaal is, de wet, de logica en de realiteit.

Vanwege de bevooroordeelde vragen die het Hof moest beantwoorden, herschreef het in feite de geschiedenis, negeerde het de Arabische agressie van 1948 en 1967, evenals het Palestijnse terrorisme sinds de jaren 1970, en hield het geen rekening met de territoriale aanspraken van Israël en zijn recht op veiligheid.

Het meest problematische is dat het advies en deze resolutie de realiteit ter plaatse negeren. De PLO wil een islamitische staat van de rivier tot aan de zee, geen tweestatenoplossing. De Palestijnse Autoriteit (PA) heeft geen gezag op de Westelijke Jordaanoever en in Gaza, dus wie denkt het ICJ dat er gaat regeren? We kunnen er zeker van zijn dat het niet de Palestijnse gematigden zullen zijn; de door Iran gesponsorde terreurcellen zijn te diep geworteld.

Als deze resolutie wordt uitgevoerd, wordt een scenario opgesteld voor de mogelijke oprichting van nog een mislukte islamitische staat in de regio, die uit is op de vernietiging van de enige Joodse staat ter wereld.  

Israël overal de schuld van geven en de Palestijnen straffeloos door laten gaan met hun eigen grove schendingen van het internationaal recht, beloont Palestijns afwijzend gedrag, geweld en agressie. Het schept een gevaarlijk precedent en zal leiden tot meer geweld in de regio, niet minder.

Wat betreft het zogenaamde "Oost-Jeruzalem": Israël had het volste recht om Jeruzalem te herenigen toen het de macht overnam in 1967. Oost-Jeruzalem onder Israëlische heerschappij had de inwoners meer vrijheid en welvaart gebracht dan onder alle voorgaande regimes, waaronder het Ottomaanse, Britse en Jordaanse.

Uit opiniepeilingen blijkt dat de meeste Arabieren in Oost-Jeruzalem de voorkeur geven aan een Israëlisch bestuur. De rechten van christenen en joden zullen worden bedreigd in een islamitische staat Palestina onder leiding van Hamas. Deze resolutie effent de weg naar onderdrukking en is een aanfluiting van rechtvaardigheid.

Heb je het al gelezen?

thinc.'s analyse van de uitspraak van het Internationaal Gerechtshof over de "bezette Palestijnse gebieden

thinc. Briefing - Herinnering als context voor deze situatie:

 In zijn advies van 19 juli 2024 heeft het Internationaal Gerechtshof (ICJ) geoordeeld dat de "voortdurende aanwezigheid" van Israël op de Westelijke Jordaanoever (d.w.z. Judea en Samaria), Oost-Jeruzalem en Gaza (waarnaar wordt verwezen als de "Bezette Palestijnse Gebieden" (OPT) onwettig is.

 Volgens 11 van de 15 rechters van het hof moet Israël zijn aanwezigheid in de genoemde gebieden onvoorwaardelijk beëindigen. Daarnaast moeten de VN en alle staten samenwerken om maatregelen te implementeren die ervoor zorgen dat Israël zijn aanwezigheid in deze gebieden "zo snel mogelijk" beëindigt.

 Dit advies kreeg aanzienlijke kritiek van enkele van de eigen rechters van het hof. Vier van hen boden een fundamenteel ander perspectief en zeiden dat de aanwezigheid van Israël niet onwettig is en dat Israël daarom niet verplicht is om zijn aanwezigheid in de Gebieden als zodanig te beëindigen.

 Voor een beter begrip van de complexiteit van het recente advies van het ICJ over de aanwezigheid van Israël in Judea, Samaria, Oost-Jeruzalem en Gaza, nodigen we je uit om onze volledige briefing te lezen.