Het negeren van de wrede acties van Hamas en het selectief veroordelen van Israƫl stimuleert degenen die terreur en geweld in stand houden.
Aartsbisschop van Canterbury Justin Welby spreekt tijdens de viering van de tweede vespers ter gelegenheid van de plechtigheid van de bekering van Sint-Paulus onder leiding van paus Franciscus in de Sint-Paulusbasiliek in Rome op 25 januari 2024. Foto door Alessandra Benedetti/Corbis via Getty Images.
Luke Moon is de uitvoerend directeur van het Philos Project en geeft regelmatig commentaar en schrijft over onderwerpen die te maken hebben met Israƫl en joods-christelijke relaties.
(12 augustus 2024 / JNS)
Twee weken nadat het hoogste gerechtshof van de Verenigde Naties, het Internationaal Gerechtshof, op 19 juli een niet-bindend advies uitbracht waarin het verklaarde dat "de voortdurende aanwezigheid van de staat Israƫl" in Judea, Samaria en Oost-Jeruzalem "onwettig" is, heeft de aartsbisschop van Canterbury, het Meest Rvd Justin Welbygaf zijn ondubbelzinnige steun aan het advies.
In eenĀ verklaring die vrijdag werd uitgegeven, beweerde de aartsbisschop dat IsraĆ«l "de Palestijnen de toegang tot hun natuurlijke hulpbronnen ontzegt en een systeem van militair bestuur oplegt dat hen veiligheid en rechtvaardigheid ontzegt." Verder zei hij dat "de staat IsraĆ«l het Palestijnse volk waardigheid, vrijheid en hoop ontzegt".
Door het advies van het Internationaal Gerechtshof te onderschrijven, heeft de aartsbisschop het mis over Israƫl.
Ten eerste gaat de bewering dat Israƫls aanwezigheid in deze gebieden ondubbelzinnig onwettig is voorbij aan de veelzijdige geschiedenis en juridische nuances van de situatie. De acties van Israƫl zijn niet simpelweg een kwestie van bezetting, maar een reactie op een complexe matrix van veiligheidsbelangen, historische claims en herhaalde mislukkingen van vredesonderhandelingen. Door het advies van het ICJ te onderschrijven, houdt de aartsbisschop vast aan een simplistisch verhaal van de Israƫlische geschiedenis dat de Joodse staat verguisd, punt uit.
Bovendien merkte de aartsbisschop in zijn verklaring op dat hij "zich wil verzetten tegen een wereld waarin daden als marteling, gijzeling en willekeurig geweld de norm worden".
Dat wens ik ook, net als elke vredelievende christen. Maar wat deze opmerking van de aartsbisschop zo verwerpelijk maakt, is datĀ hij veroordeelt Hamas niet-Dezelfde groep die verantwoordelijk is voor martelingen, gijzelingen en willekeurig geweld.
De reden waarom deze verachtelijke gewelddaden nog steeds voorkomen in onze wereld is niet omdat we de wet niet toepassen "zonder vrees of gunst onder alle omstandigheden", maar omdat terroristische groeperingen zoals Hamas bloeddorstig blijven in hun pogingen om onschuldige Joden en Christenen te doden. Het negeren van de wrede acties van Hamas en het selectief veroordelen van Israƫl moedigt diegenen aan die terreur en geweld in stand houden.
Eerlijk gezegd, hoewel belangrijk, lijkt de focus van de aartsbisschop op internationaal recht selectief. Je ziet een patroon in de uitspraken van de aartsbisschop. Waarom heeft de aartsbisschop verzuimd te erkennen dat de oorlogsinspanning van IsraĆ«l deĀ implementatie van meer maatregelen om burgerslachtoffers te voorkomen dan enige andere natie in de geschiedenis? Waar blijft de verontwaardiging over de talloze mensenrechtenschendingen die de Palestijnse autoriteiten begaan tegen hun eigen volk, waaronder christenen? Waarom, als IsraĆ«l deĀ beste vriendĀ naar christenen in het Midden-Oosten, doet de aartsbisschop altijd en instinctief bekritiseren IsraĆ«l? Heeft de aartsbisschop van Canterbury een Joods probleem?
Tot slot, hoe ziet een toekomstig Israƫl er volgens de aartsbisschop uit? Velen beschouwen Jeruzalem als "bezet" gebied en staan erop dat de heilige stad, met een overvloed aan christelijke en joodse heilige plaatsen, volledig onder Palestijnse controle komt. Wil de aartsbisschop terug naar de tijd voor 1967, toen er geen Joden werden toegelaten tot de Oude Stad van Jeruzalem? Toen de Joodse wijk nog een vuilnisbelt was? Toen grafstenen werden verscheurd en gebruikt om wegen te verharden in Judea en Samaria? Is dat het soort Jeruzalem waar de aartsbisschop naar verlangt?
Er is ongetwijfeld veel, heel veel werk te doen in Israƫl. In de nasleep van het bloedbad van 7 oktober is een nieuwe visie op vrede voor Israƫl op zijn plaats. We hopen en bidden allemaal voor een toekomst waarin Joden en Arabieren zij aan zij leven in vrijheid, welvaart en veiligheid. Echte vrede kan alleen worden gerealiseerd als de wereld alle partijen verantwoordelijk houdt, het recht van Israƫl om zichzelf te verdedigen steunt, samenwerkt om terrorisme te verslaan en een omgeving bevordert waarin samenleven echt mogelijk is.
Maar we komen niet dichter bij dat nobele doel door te luisteren naar de absolute veroordelingen van Israƫl door mensen als de aartsbisschop van Canterbury. Christenen verdienen beter van hun leiders.
